Pojęcia finansowe prostym językiem.

Udział własnościowy w spółce, który daje posiadaczowi prawo do części jej aktywów i zysków; akcje są notowane na giełdach, a ich ceny odzwierciedlają rynkową podaż i popyt.

Strategia podziału inwestycji między różne klasy aktywów — akcje, obligacje i gotówkę — w celu zrównoważenia ryzyka i stopy zwrotu odpowiednio do celów oraz horyzontu czasowego.

Akcje dużych, uznanych i stabilnych finansowo spółek z długą historią wiarygodnych wyników, często także regularnie wypłacających dywidendy.

Licencjonowana osoba lub firma, która w imieniu klientów realizuje zlecenia kupna i sprzedaży papierów wartościowych, zwykle pobierając za usługę prowizję lub opłatę.

Strategia zarządzania ryzykiem polegająca na rozłożeniu inwestycji między różne aktywa, sektory lub regiony, aby słabe wyniki w jednym obszarze nie zniszczyły całego portfela.

Część zysku spółki wypłacana akcjonariuszom, zwykle w gotówce lub dodatkowych akcjach, jako wynagrodzenie za posiadanie jej walorów.

Fundusz notowany na giełdzie, czyli koszyk papierów wartościowych, którym handluje się jak pojedynczą akcją; zwykle odwzorowuje indeks i zapewnia tanią, zdywersyfikowaną ekspozycję na rynek.

Wspólny fundusz inwestycyjny stosujący różnorodne i często złożone strategie — w tym dźwignię finansową, krótką sprzedaż i instrumenty pochodne — aby generować stopy zwrotu; zwykle dostępny tylko dla inwestorów akredytowanych.

Rodzaj funduszu inwestycyjnego lub ETF-u zaprojektowanego tak, aby odwzorowywać wyniki określonego indeksu rynkowego, zapewniając szeroką dywersyfikację niskim kosztem w porównaniu z funduszami aktywnie zarządzanymi.

Profesjonalnie zarządzany instrument inwestycyjny, który gromadzi pieniądze wielu inwestorów, aby kupować zdywersyfikowany portfel akcji, obligacji lub innych papierów wartościowych.

Tempo, w jakim ogólny poziom cen towarów i usług rośnie z czasem, zmniejszając siłę nabywczą pieniądza i wpływając na realne stopy zwrotu z inwestycji.

Kontrakt finansowy, którego wartość zależy od wyników instrumentu bazowego, indeksu lub stopy; powszechnie służy do zabezpieczania ryzyka albo uzyskiwania ekspozycji z dźwignią finansową.

Pierwsza oferta publiczna to proces, w którym prywatna spółka po raz pierwszy oferuje akcje publicznie na giełdzie, pozyskując kapitał i umożliwiając wcześniejszym inwestorom wyjście z inwestycji.

Łączna wartość rynkowa wszystkich akcji spółki znajdujących się w obrocie, obliczana przez pomnożenie bieżącej ceny akcji przez ich całkowitą liczbę; służy do klasyfikowania spółek jako dużych, średnich lub małych.

Instrument o stałym dochodzie, w ramach którego inwestor pożycza pieniądze emitentowi — zwykle przedsiębiorstwu lub państwu — otrzymując regularne odsetki i zwrot kapitału w terminie wykupu.

Łatwość, z jaką aktywo można szybko zamienić na gotówkę bez istotnego wpływu na jego cenę rynkową; akcje cechują się wysoką płynnością, a nieruchomości niską.

Zbiór inwestycji finansowych — takich jak akcje, obligacje, ETF-y i gotówka — należących do osoby lub instytucji i zarządzanych w celu realizacji określonych celów finansowych przy akceptowalnym poziomie ryzyka.

Odsetki naliczane zarówno od początkowego kapitału, jak i od odsetek zgromadzonych w poprzednich okresach, dzięki czemu majątek rośnie z czasem w coraz szybszym tempie.

Dochód generowany przez inwestycję wyrażony jako procent jej ceny lub kosztu; dla obligacji odzwierciedla wypłacane odsetki, a dla akcji zwykle oznacza dochód z dywidendy w stosunku do ceny akcji.

Stopa zwrotu z inwestycji mierzy zysk wygenerowany przez inwestycję w stosunku do jej kosztu i jest wyrażana procentowo — to kluczowa miara porównywania efektywności różnych inwestycji.

Długotrwały okres wzrostu cen aktywów, zwykle definiowany jako zwyżka o co najmniej 20% względem ostatnich dołków, której zazwyczaj towarzyszą dobra koniunktura gospodarcza i optymizm inwestorów.

Długotrwały okres spadku cen aktywów, zwykle definiowany jako obniżka o co najmniej 20% względem ostatnich szczytów, której często towarzyszą pesymizm gospodarczy i mniejsze zaufanie inwestorów.

Strategia regularnego inwestowania stałej kwoty niezależnie od ceny aktywa, która z czasem uśrednia koszt jednostki i eliminuje presję związaną z wyborem najlepszego momentu wejścia na rynek.

Wskaźnik ceny do zysku dzieli cenę akcji spółki przez zysk przypadający na jedną akcję i pokazuje, ile inwestorzy są skłonni zapłacić za każdą jednostkę zysku — to kluczowa miara wyceny.

Statystyczna miara określająca, jak bardzo cena aktywa waha się w danym okresie; wysoka zmienność oznacza większe ruchy cen i większą krótkoterminową niepewność.